Roraty

Dlaczego Roraty?

Najbardziej charakterystyczne dla Adwentu, szczególnie w Polsce, są Roraty. Jest to Msza święta ku czci Najświętszej Marii Panny. Odprawiana zwykle wcześnie rano, przed świtem, gromadzi wielkie rzesze wiernych. Szczególnie chętnie w Roratach uczestniczą dzieci, które na początku Mszy świętej idą w procesji z kruchty kościoła do ołtarza z lampionami w ręku. Msza rozpoczyna się przy wyłączonych światłach, mrok świątyni rozpraszają jedynie świece i lampiony. Dopiero na śpiew „Chwała na wysokości Bogu" zapala się wszystkie światła w kościele. Roraty to Msza święta odprawiana ku czci Maryi. Nazwa "roraty" pochodzi od pierwszych słów pieśni towarzyszącej rozpoczęciu Mszy św. w okresie Adwentu: "Rorate coeli de super… (niebiosa rosę spuśćcie nam z góry…)". W Polsce najstarsze ślady Mszy św. Roratniej sięgają XIII w. Podczas śpiewania tej pieśni w Kościele jest zupełnie ciemno, a jedyne światło pochodzi ze świec i lampionów przyniesionych przez wiernych na tę właśnie Mszę św. Świeca roratnia (zwana też roratką) jest jeszcze jednym ważnym symbolem w naszej liturgii. Ta płonąca świeca, ozdobiona często niebieską wstęgą, przypomina nam postać Maryi, Matki Jezusa, która jest dla nas najlepszym przykładem gotowości na przyjęcie oczekiwanego Mesjasza.

Symbole i zwyczaje Adwentu

  • świeca roratnia (roratka) – jest ona symbolem Najświętszej Marii Panny, która niesie ludziom Chrystusa – Światłość prawdziwą. W kościołach umieszcza się ją na prezbiterium obok ołtarza lub przy ołtarzu Matki Bożej. Biała lub niebieska kokarda, którą jest przepasana roratka mówi o niepokalanym poczęciu Najświętszej Marii Panny.

  • wieniec adwentowy – wieniec adwentowy, w formie okręgu, składa się z gałązek choinki, na których umieszcza się 4 świece, symbolizujące 4 niedziele Adwentu. Co niedzielę zapala się kolejną świecę. I świeca jest świecą pokoju, II wiary, III miłości, IV nadziei. Elementy wieńca symbolizują wspólnotę oczekującą w nadziei i radości na przyjście Pana. Znaczenie poszczególnych elementów jest następująca: zielone gałązki – życie, nadzieja; świece – światło, nadchodzącą Światłość; forma wieńca: krąg – powracający cykl życia.

  • kalendarz adwentowy – specjalny kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia adwentu do Wigilii Bożego Narodzenia. Pomysł pochodzi z XIX wieku od niemieckich luteranów. Zwyczaj ten znany jest i pielęgnowany w wielu krajach na całym świecie w rodzinach chrześcijańskich.

  • lampion adwentowy – jest to rodzaj lampki, wykonanej w kształcie czworoboku zamkniętego, którego ścianki przypominają gotyckie witraże z symbolami chrześcijańskimi lub scenami biblijnymi. Wewnątrz lampionu umieszcza się świece lub małą żarówkę na baterię. Lampionami oświetla się pierwszą część mszy świętej roratniej, podczas której w kościele pogaszone są światła i panuje symboliczna ciemność. Lampion jest symbolem przypowieści Jezusa o roztropnych pannach, które z płonącymi lampami oczekiwały na przyjście Oblubieńca. (Mt 25, 1-13).

  • wędrująca figura Matki Bożej – zwyczaj ten praktykowany jest w wielu polskich parafiach. Polega na przyjmowaniu figury Matki Bożej z kościoła po roratach przez to dziecko, którego serduszko, z zapisanymi dobrymi uczynkami wykonanymi dnia poprzedniego, zostało wylosowane przez księdza odprawiającego roraty. Najczęściej dziecko i jego rodzina przyjmują figurę Matki Bożej na jeden dzień.

Symbolika

  • Zapalanie świec oznacza czuwanie i gotowość na przyjście Chrystusa. Wiąże się to ze słowami Chrystusa, który określał siebie mianem "światłości świata".

  • Świeca symbolizuje przebaczenie przez Boga nieposłuszeństwa Adama i Ewy wobec Niego. Świeca zapalana w II niedzielę adwentu stanowi symbol wiary patriarchów Narodu Izraelskiego jako wdzięczność za dar Ziemi Obiecanej. III z kolei świeca odnosi się do radości króla Dawida, który celebruje przymierze z Bogiem. Zaś ostatnia świeca symbolizuje nauczanie proroków, głoszących przyjście Mesjasza. W Wigilię Bożego Narodzenia wszystkie palące się świece stanowią symbol bliskości "przyjścia" Jezusa.

  • Światło świec w wieńcu oznacza nadzieję.

  • Zieleń stanowi symbol trwającego życia.

  • Natomiast kształt kręgu symbolizuje wieczność Boga, który nie ma początku ani końca, oraz wieczność życia Chrystusa.

  • Zaś całościowo wieniec adwentowy jest symbolem wyczekującego w miłości i radości Ludu Bożego. Stanowi także symbol zwycięstwa i godności królewskiej. Jest formą hołdu dla oczekiwanego Chrystusa jako zwycięzcy, króla i wybawiciela.

Bardzo serdecznie zachęcamy,

szczególnie dzieci i młodzież do uczestniczenia w Mszach świętych roratnich,

które sprawowane są w naszym kościele w każdy dzień Adwentu

o godzinie 17.00,

Sakrament małżeństwa

Sakrament małżeństwaMAL_01%20STR

         Przymierze małżeńskie powstało z woli Stwórcy, który wyposażył je we własne prawa. Dzięki niemu mężczyzna i kobieta stanowią miedzy sobą wewnętrzną wspólnotę życia i miłości. Małżeństwo nastawione jest na dobro współmałżonków, a także na zrodzenie i wychowanie potomstwa; przez Chrystusa podniesione zostało do godności sakramentu Jest ono także znakiem związku Chrystusa i Kościoła. Udziela małżonkom łaski miłowania się wzajemnie tą miłością, którą Chrystus obdarzył Kościół.

         Sakrament małżeństwa mogą przyjąć ochrzczeni, którzy ukończyli 18 rok życia (w przypadku kobiety, która ukończyła 16 rok życia, możliwe jest uzyskanie dyspensy od biskupa), pozostający w stanie wolnym. Bycie wolnym oznacza brak przymusu oraz brak przeszkód ze strony prawa naturalnego czy kościelnego.

Celebracja sakramentu

         W Kościele łacińskim małżeństwo jest zazwyczaj zawierane podczas Mszy Świętej, ze względu na związek wszystkich sakramentów z Misterium Paschalnym Chrystusa. Małżonkowie przypieczętowują swoją zgodę n wzajemne oddanie się sobie poprzez dar własnego życia, jednocząc się ofiarą Chrystusa, uobecnioną w Ofierze eucharystycznej o przyjmując Eucharystię.slub_nierozerwalny

         Sakramentu małżeństwa udzielają sobie nawzajem małżonkowie, jako szafarze łaski Chrystusa, wypowiadając przed Kościołem swoją zgodę. Zgodę tę przyjmuje prezbiter lub diakon, który asystuje przy obrzędzie zawarcia małżeństwa, przyjmuje zgodę małżonków w imieniu Kościoła i udziela błogosławieństwa. Obecność pełniącego posługę w Kościele, a także świadków w widoczny sposób wyraża, że małżeństwo stanowi rzeczywistość kościelną.

Do istoty małżeństwa należy jedność, nierozerwalność i otwartość na płodność. Poligamia jest sprzeciwieniem się jedności małżeństwa, rozwód rozłączeniem tego, co Bóg złączył, natomiast odrzucenie płodności jest pozbawieniem życia małżeńskiego dziecka, które powinno być najcenniejszym darem małżeństwa.

         Zawarcie powtórnego związku za życia współmałżonka jest sprzeciwieniem się zmysłowi i prawu Bożemu. Osoby takie nie są wyłączone ze wspólnoty kościoła, ale nie mogą przystępować do Komunii świętej.

Przygotowanie do Sakramentu Małżeństwamalzenstwo-obraczki

Narzeczeni powinni zgłosić zamiar zawarcia Sakramentu Małżeństwa w kancelarii parafialnej przynajmniej trzy miesiące przed planowanym terminem ślubu. Wówczas otrzymują potrzebne informacje dotyczące wszelkich formalności związanych z zawarciem tego Sakramentu.

Do spisania protokołu przedślubnego narzeczeni zgłaszają się do Kancelarii Parafialnej /narzeczonej lub narzeczonego/ przynosząc następujące dokumenty:

  • Dokumenty tożsamości (np. paszport, dowód osobisty, prawo jazdy),
  • Świadectwo chrztu świętego – jeśli sakrament Chrztu Świętego został udzielony w innej parafii niż parafia gdzie ma być zawarty związek małżeński, trzeba dostarczyć z parafii chrztu dokument zaświadczający udzielenie sakramentu chrztu, w którym jest również adnotacja o przyjęciu sakramentu bierzmowania, jak i adnotacja stwierdzająca czy nie zostało zawarte małżeństwo z inną osobą. Dokument ten musi być wystawiony nie dawniej niż 6 miesięcy przed planowaną datą ślubu,
  • Świadectwo bierzmowania – zazwyczaj jest wpisane na świadectwie chrztu, ale jeśli nie ma tam adnotacji, to trzeba je uzyskać w parafii, której narzeczona/ny przyjął ten sakrament,
  • Świadectwo ukończenia katechizacji szkolnej,
  • Świadectwo ukończenia kursu przedmałżeńskiego – w spotkaniach narzeczeni mogą uczestniczyć w innych parafiach. Uczestnictwo w nich jest potwierdzane przez osobę prowadzącą,
  • Zaświadczenie z poradni rodzinnej – w spotkaniach narzeczeni mogą uczestniczyć w innych parafiach. Uczestnictwo w nich jest potwierdzane przez osobę prowadzącą,
  • Zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego – stwierdzające, że między narzeczonymi nie zachodzą przeszkody prawne do zawarcia kontraktu cywilnego (zaświadczenie jest ważne trzy miesiące). Niniejszy dokument jest potrzebny w przypadku zawierania ślubu konkordatowego,
  • Jeżeli któraś ze stron ma stwierdzenie nieważności poprzedniego małżeństwa potrzebne jest orzeczenie sądu w tej sprawie,
  • Jeżeli któraś ze stron jest wdowcem (wdową), potrzebne jest zaświadczenie o zgonie współmałżonka,
  • Jeżeli osoby już mają ślub cywilny przynoszą akt zawarcia małżeństwa z US

Po spisaniu protokołu, narzeczeni otrzymują:

  • Prośbę o wygłoszenie zapowiedzi (jeśli jedna ze stron jest z innej parafii),
  • Kartki do spowiedzi.

Zapowiedzislub

Przed zawarciem małżeństwa należy się upewnić, że nic nie stoi na przeszkodzie do jego ważnego i godziwego zawarcia (Kan. 1066). W tym celu ogłasza się zapowiedzi przedślubne w parafii narzeczonego jak i narzeczonej przez trzy tygodnie.

Po spisaniu protokołu przedślubnego kapłan wydaje zapowiedzi przedślubne dla narzeczonych, którzy zamieszkują na terenie innej parafii. Zapowiedzi te należy zanieść do danej Kancelarii Parafialnej i ustalić termin odbioru. Po odebraniu zapowiedzi należy je dostarczyć z powrotem do parafii, w której odbędzie się ceremonia ślubna. Brak zapowiedzi równoważny jest z niemożnością udzielenia Sakramentu Małżeństwa. Zapowiedzi ogłasza się również w parafii ślubu.

Spowiedź przedślubna

Narzeczeni otrzymują również karteczki do spowiedzi przedślubnej, które dostarcza się w dniu ślubu do kancelarii. Przystępując do spowiedzi, proszę się przedstawić księdzu mówiąc: Jest to moja pierwsza / druga/ spowiedź przedślubna, wyznać grzechy i po spowiedzi podać księdzu dyskretnie kartkę.

Do Sakramentu Pokuty i Pojednania narzeczeni przystępują dwukrotnie. Pierwsza Spowiedź powinna odbyć się po spisaniu protokołu przedślubnego, a druga tuż przed ślubem, by w stanie łaski uświęcającej przystąpić do Sakramentu Małżeństwa.

Kto może być świadkiem na ślubie

Świadkiem udzielenia sakramentu małżeństwa mogą być osoby pełnoletnie, zdrowe psychicznie. Mogą być nawet innego wyznania.

Sakramenty Święte

Sakramenty Święte

Siedem sakramentów świętych

  1. Chrzest (łac. baptismum)400_F_32003141_9hg3sC0cyX7cLS4sHhnvqfaTFMGF5NR4
  2. Bierzmowanie (confirmatio)
  3. Najświętszy Sakrament (eucharistia)
  4. Pokuta (paenitentia)
  5. Namaszczenie chorych (unctio infirmorum)
  6. Kapłaństwo (sacri ordines)
  7. Małżeństwo (matrimonium)

Katechizm Kościoła Katolickiego mówi ze „Sakramenty są skutecznymi znakami łaski, ustanowionymi przez Chrystusa i powierzonymi Kościołowi. Przez te znaki jest nam udzielane życie Boże. Obrzędy widzialne, w których celebruje się sakramenty, oznaczają i urzeczywistniają łaski właściwe każdemu sakramentowi. Przynoszą one owoc w tych, którzy je przyjmują z odpowiednią dyspozycją” (KKK 1131).

Podział sakramentów

Sakramenty, które można przyjąć raz w życiu, czyli niepowtarzalne chrzest, bierzmowanie, święcenia potocznie kapłaństwo i takie, które można przyjąć wiele razy, czyli powtarzalne Eucharystia, pokuta, namaszczenie chorych i warunkowo małżeństwo, małżeństwo po raz kolejny może zawrzeć jedynie wdowiec lub wdowa.

Sakramenty, które można przyjąć tylko w stanie łaski uświęcającej – tzw. sakramenty żywych (bierzmowanie, Eucharystia, namaszczenie chorych, święcenia, małżeństwo) i takie, które przyjmuje się dla zgładzenia grzechów chrzest, pokuta. Przewidziany jest jednak wyjątek co do Komunii i namaszczenia chorych. Jeśli chory nie może wyznać grzechów przed udzieleniem mu sakramentu namaszczenia, to ten sakrament własną mocą odpuszcza grzechy, jeśli chory chce przebaczenia. Komunię zaś można przyjąć w stanie grzechu ciężkiego w przypadku niemożności przystąpienia do spowiedzi i bardzo ważnej przyczyny przyjęcia Najświętszego Sakramentu.

  • Sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego (chrzest, bierzmowanie, Eucharystia)
  • Sakramenty uzdrowienia (pokuta, namaszczenie chorych)
  • Sakramenty w służbie komunii i posłania wiernych (święcenia, małżeństwo)

Skuteczność i znaczenie sakramentów

W teologii katolickiej skuteczność sakramentów należy do dziedziny misterium. Jeżeli zostały udzielone zgodnie z rytuałem przez upoważnioną osobę, sakramenty są ważne „ex opere operato” (same w sobie, same przez się), czyli niezależnie od sprawiedliwości udzielającego (szafarza) i przyjmującego sakrament. Chrzest i bierzmowanie należą do sakramentów inicjacji chrześcijańskiej. Są przyjmowane tylko raz i wiążą się na ogół z narodzinami i wejściem w okres dojrzałości. Eucharystia – najważniejszy sakrament – jest znakiem pożywienia i wspólnoty; pokuta – misterium przebaczania grzechów, a namaszczenie chorych – misterium pomocy w chorobie. Kapłaństwo upoważnia chrześcijanina do wypełniania urzędu kapłańskiego, a małżeństwo upoważnia dwoje ludzi do założenia chrześcijańskiego związku małżeńskiego. Skutki sakramentów zależą jednak także od dyspozycji tego, kto je przyjmuje (ex opere operantis – na podstawie tego, czego dokonał działający)sakramenty.

Kościół rzymskokatolicki uczy, że:

* sakramenty zostały ustanowione przez samego Jezusa Chrystusa,

* kościół jest upoważniony do zarządzania sakramentami,

* są one konieczne do zbawienia,

* są nośnikami łaski, pośredniczą przy jej udzielaniu.